Brood voor morgenvroeg

Pers

13/10/2017 - Ultratop

Derde Nr. 1 voor Bart Peeters, postuum succes Voor Tom Petty

Na zijn binnenkomst op 2 achter Oscar And The Wolf vorige week neemt Bart Peeters nu revanche door ééntje door te stijgen naar de koppositie, en zo zijn derde nummer 1-album te noteren met ‘Brood voor morgenvroeg’. Op nummer 3 bereikt de internationaal gelauwerde Luikse jazzpopsensatie Melanie De Biasio de hoogste piek van haar carrière tot nu toe met ‘Lilies’. Op 7 zet het herboren Absynthe Minded zijn vierde top 10-album neer met ‘Jungle Eyes’, de eerste plaat van Bert Ostyn en kompanen in vijf jaar tijd.

Refugee Tom Petty

Lees meer

06/10/2017 - De Standaard

Feestneus met een donker randje****

Onder de vrolijke rijmpjes van Bart Peeters zit een ernstige onderlaag. Live valt het minder op, maar op zijn nieuwe album klinkt hij bezorgd over de toekomst.

Bart Peeters en muzikanten: energie te over. Koen Bauters

Twijfel niet en dans met mij’, zong Bart Peeters (57) woensdag in een volle AB, en in het publiek dacht niemand eraan om daar vragen bij te stellen. Wat een sfeer, wat een positivisme! Peeters blijft, ondanks soms routineus televisiewerk, populair als Vlaanderens feestelijkste liedjesmaker.

Er was wat te vieren. Een cd met dertien nummers en een tournee: Brood voor morgenvroeg. Kritische stemmen zullen opmerken dat die nieuwe liedjes hard op de oude lijken. Peeters zelf is opgetogen over zijn kindje, omdat zijn jarenlange zoektocht naar de ideale sound loont. Een dag na het premièreconcert geniet hij vooral na. 

‘Ik heb nu echt het gevoel dat dit mijn beroep is. Ik heb gestudeerd om het weefsel steeds fijner te maken op plaat en daar live een waardig verlengstuk aan te breien. Ik heb zanglessen gevolgd om meer nuances te kunnen uitdrukken. Onze driekoppige ritmesectie doet me dromen: ik beschouw de polyritmiek als een antwoord op de fascistoïde grooves van Tomorrowland, die ik de hel vind.’

Wereldritmes

‘Onze driekoppige ritmesectie is een antwoord op de fascistoïde grooves van Tomorrowland, die ik de hel vind’

Het is drie jaar geleden dat Peeters Op de groei uitbracht, een plaat die twee jaar in de Ultratop kampeerde. Opnieuw verwerkt hij zijn teksten in een verzameling wereldritmes, die hij verbindt met een ander handelsmerk: aaibare melodieën en meezingbare refreinen. Zou hij weten dat hij daarmee de perfecte toepassing is van recente neurologische inzichten – hoge tonen en melodieën stimuleren het gelukshormoon dopamine?

‘Ik zing nu inderdaad soms hoger’, zegt hij wat verbaasd. ‘Maar ik zoek gewoon graag de extase op, de adrenaline. Wij geven energie en we krijgen ze van de mensen gul terug, dat is fantastisch. We streven naar opwinding: dat is inderdaad positieve energie.

’Het helpt natuurlijk dat hij in het Nederlands zingt, en met de jaren ook een eigen register heeft ontwikkeld. Peeters houdt van volkse zegswijzen, plukt zijn metaforen en anekdotes uit de supermarkt en het gezinsleven. Het is ten dele toneel, maar het is ook helemaal Peeters. Zijn versies van songs van Drake en Céline Dion op het nieuwe album heeft hij helemaal naar zijn leefwereld gehaald.

‘Ik ben zo’n man die nooit kan voldoen aan de normen die de wereld aan hem oplegt’

Mister Positivo? Deels, ja, ware het niet dat in dat kleurrijke, opgewekte universum ook een donkere onderlaag zit. Er is immers een tweede Bart Peeters. Die zien we live niet zo duidelijk, omdat de afleidingsmanoeuvres goed werken. Zo potsierlijk aapt hij de dansmoves van rapper Drake na dat we vergeten te horen dat hij in ‘Smartphone’ de draak steekt met de sociale media. ‘Mijn leven was nog nooit zo nep’, zingt hij vanuit een fictief personage, en dat is toch bitter. 

‘Ik heb geen smartphone omdat mijn schijf te snel vol raakt’, zegt hij. ‘Ik wil geen slaaf zijn van de moderne communicatie en de fake beloftes van Instagram. Ik ben nu gitaar aan het spelen, straks repeteren we, dan eten we samen, en dan volgt een concert. Ik koester mijn vrijheid, en daar heb ik geen smartphone voor nodig.’

Loser

Er zitten wel meer maatschappijkritische gedachten in Peeters’ vrolijke liedjes. Vaak speelt hij daarin de rol van een loser, een rol die hij live nog versterkt door meermaals te melden dat zijn vrouw toestemming gegeven heeft om iets te zingen.

‘Ik vóél me ook een loser’, zegt hij. ‘Ik ben zo’n man die nooit kan voldoen aan de normen die de wereld aan hem oplegt. Maar ik vind dat niet erg, omdat ik ervoor kies. In mijn band zitten vijf virtuoze muzikanten, wat mij tot de slechtste maakt. Ik probeer allerlei stijlen uit, waardoor de kans op fouten veel groter wordt. Maar ik vind dat songs moeten wringen, en datzelfde geldt voor een zanger.’

Zo krijgt Brood voor morgenvroeg een urgente onderlaag. ‘Hemel’, geschreven na de aanslag op de Bataclan in Parijs, wordt uitgebreid met een extra strofe over andere ‘zelfverklaarde vertegenwoordigers van Gods zaak’. ‘De scheidingssong’ tekent een wereld in blessuretijd. ‘Dezelfde kam’ hekelt onze vooroordelen.

‘Je kan mijn liedjes bitterzoet noemen’, zegt hij. ‘Een lach en een traan, al is de lach toch de hoofdbedoeling.’ En dat vond ook een dol publiek in de AB, na een hitsige en genereuze concertavond.

Peter Vantyghem
Bart Peeters: gezien op 4/10. Op tournee tot mei 2018

05/10/2017 - Knack Focus

Bart Peeters en de Ideale Mannen bouwen uitbundig feestje in de AB****

HET CONCERT: Bart Peeters en De Ideale Mannen in AB, Brussel op 4/10.
IN EEN ZIN: Hoogwaardig entertainment, waarbij nadenken niet geheel verboden was.
HOOGTEPUNT: Hemel
DIEPTEPUNTEN: geen.
QUOTE: 'Ik snapchat dat het leven swingend is / En andere onzin die nooit dringend is' (uit Smartphone).

Op zijn nieuwe cd, Brood voor Morgenvroeg, heeft de zanger het onder meer over het verlammende effect van clichés en vooroordelen, over de sociale media die ons in wezen asocialer maken en over de moderne technologie die ons tot slaven, of in het geval van de selfie- en instagramcultuur, tot leugenaars herleidt.  Peeters is een zotskap die, net zoals de narren uit de middeleeuwen, al lachend de waarheid zegt. Humor is zijn charme én zijn wapen, omdat hij beseft dat je het publiek met een glimlach soms makkelijker overtuigt dan met een paar bokshandschoenen.

Digibeet

Net als Raymond van het Groenewoud houdt Bart Peeters van veel soorten muziekjes. Variatie in zijn set gegarandeerd dus, ook al omdat zijn groep, De Ideale Mannen, uitsluitend uit virtuoze multi-instrumentalisten bestaat. Reggae, ska, samba, bluegrass, gospel, gipsyjazz en af en toe een hitsig Balkanwijsje, de heren hadden het allemaal in de vingers en loodsten de toeschouwer moeiteloos mee van de ene sfeer naar de andere.'Het doel zal elke avond zijn: het concert van ons leven spelen', had Bart Peeters aangekondigd vóór zijn tournee van start ging, en dat waren geen loze woorden. Iedereen die op het podium stond gaf zich voor het volle pond.

Wel jammer dat het optreden doormidden werd gesneden door een pauze, want zo'n onderbreking komt de dynamiek zelden ten goede. Dat Peeters er toch moeiteloos mee weg kwam, lag aan het feit dat de meeste aanwezigen zijn repertoire zo goed kenden dat geestdriftige participatie altijd verzekerd bleef. Zelfs de nummers uit de nieuwe plaat die amper enkele dagen uit is, werden al ontvangen alsof het volbloed klassiekers waren.

Vrijwel alles uit Brood voor morgenvroeg kwam voorbij: de digibetenhymne De wifi song, het op een Braziliaans ritme geplante Het is nog niet warm (met mooie zinnen als 'Je jurk neemt een voorschot op de eerste warme dag' of 'Morgen gaan we fietsen / Bijvoorbeeld met de fiets') en het maffe Mirakelman, waarin ene Stan Van Samang erin slaagt de vrouwen 'vloeibaar' te maken.

Ook dit keer waagde Bart Peeters zich met succes aan bewerkingen van andermans materiaal. Zo was Smartphone ('zonder volgers loopt je leven mank'), inclusief de hilarische dance moves, een 'verbetering' van een hit van Drake.

Uit het repertoire van Céline Dion plukte de zanger het gevoelige Tot je weer van me houdt. Het koortje leek weggeplukt uit I'm Not In Love van 10 cc en ook hier trof de aandoenlijke naïviteit van Peeters doel: 'Ik plak de planeet vol met post-its tot je weet / alles laat mij steenkoud / Tot je weer van me houdt'. Jawel, Bart Peeters laat zich verrassen door de taal zoals een jonge knaap door zijn scheikundedoos.

Voedingsdriehoek

In De scheidingssong, herkende je dan weer de melodie van Jolie Louise van Daniel Lanois. Peeters, die hier een ukulele hanteerde, improviseerde hier volop op de actualiteit: zelfs Hugh Hefner, Tom Petty en het bloedbad in Las Vegas hadden al hun weg naar de song gevonden. Zelf sprak de artiest van 'een poffertjeskraam goes New Orleans-versie', iets wat nog werd onderstreept door de trombonesolo van Ivan Smeulders.

Uiteraard stonden er, tot groot jolijt van de aanwezigen, ook enkele oude bekenden op het programma: Poolijs, Zelden of nooit, Lepeltjesgewijs, Allemaal door jou en het als flamenco vermomde Slaapwals, Konijneneten (waarin Bart Peeters de draak stak met voedingsdriehoeken allerhande), ze werden allemaal zwierig en tegen een hoog tempo de zaal in geslingerd. Het uit volle borst meezingende publiek droeg uiteraard bij tot de feeststemming, ook toen de hele groep, rond één microfoon geschaard, het nonsensicale Zes Oerang Oetangs ten beste gaf.

De Ideale Mannen deden hun werk voortreffelijk. Vooral de mandoline en zigeunerviool van Emile Verstraeten en de wendbare accordeon van Mike Smeulders eisten voortdurend de aandacht op. Maar ook op het bluesy gitaar- en banjowerk van Piet Van den Heuvel en de Cubaans gekleurde percussie van Amel Serra Garçia viel weinig af te dingen.

Frivole momenten, zoals een streepje Jos Bosmans in de bindteksten, werden afgewisseld met liedjes die je een krop in de keel bezorgden, zoals het na de aanslagen in Parijs geschreven Hemel,. Een lach en een traan dus, zoals het leven zelve. Een avondje hoogwaardig entertainment, waarbij nadenken niet geheel verboden was. Bart Peeters en zijn Mannen doen vanaf nu diverse theaters in Vlaanderen aan. U weet wat u te doen staat.

Dirk Steenhaut

04/10/2017 - VTM nieuws

Bart Peeters groot succes in AB

Reportage VTM Nieuws
04/10/2017 - VRT nieuws

Bart Peeters stelt nieuwe plaat voor in uitverkochte AB

Reportage VRT Nieuws
03/10/2017 - Het Nieuwsblad

Veel krenten in het brood ****

Bart Peeters, die komt ook op zijn 56ste nog met zowat alles weg. Getuige daarvan Brood voor Morgenvroeg, het nieuwste studioalbum van de zanger/presentator. De draak steken met wifi- en smartphoneverslavingen? Check. Het fake geluk op sociale media ontmaskeren? Ook check. Om dan en stoemelings, met de nodige tongue in cheek-arrogantie, op te scheppen over de eigen danskwaliteiten, maar tegelijk Stan Van Samang als Mirakelman aan te raden aan zijn vrouw.

Er zijn maar weinig Nederlandstalige liedjesschrijvers die erin slagen om de banaliteiten des levens, zoals het brood voor morgenvroeg uit de titelsong, een universeel karakter te geven. En om tegelijk wereldproblematieken genre Trump versus Noord-Korea te herleiden tot hun banale alledaagsheid. Vette knipogen en absurdistische fantasietjes durven daarbij al eens te helpen. Dat Bart Peeters niet vies is van een cover op zijn tijd, wisten we al. Dat hij een meester is in het naar zijn hand zetten van andermans songs, bewijst hij andermaal met De Scheidingssong, een haast onherkenbare versie van Daniel Lanois' Jolie Louise. Maar ook Jean- Jacques Goldman en zelfs rapper Drake moeten eraan geloven.

De man die ons eerder al klassiekers schonk als Heist aan Zee en Lepeltjesgewijs, grossiert ook op zijn nieuwste cd in potentiële hits, daarbij zoals vanouds bijgestaan door zijn Ideale Mannen-band. Op Brood voor Morgenvroeg staan naast een mooie studioversie van Hemel, dat na de aanslag in de Bataclan online miljoenen keren werd beluisterd, nog twaalf onuitgegeven nummers. Minstens de helft daarvan is singlewaardig. Heel veel krenten dus, in dat brood voor morgenvroeg.

Peter De Rop
Simpletone, nu uit

Bekijk het artikel

Uit de oude doos Instagram van Bart Peeters Facebook van Bart Peeters

Volta Webdesign Antwerpen